زندگی یعنی ….

امروز کسی رو توی شرکت دیدم. نمی‌دونم منو شناخت یا نه اما من اونو شناختم. آره از دبیرستان می‌شناختمش اما خیلی اهل مدرسه نبود. خودش می‌گفت خیلی زیرکه. گاهی می‌دیدیم که وسط روز از مدرسه میرود، بی‌اجازه و بی‌توجه! یکبار با یکی از دوستان گفیتم چرا اینجوری؟ در جواب نگاه عاقل اندر سفیهی کرد، خندید و گفت: «به چه دردم موخوره؟ اینجوری هم می‌تونم خوش باشم.» و باز هم رفت.

شناختمش، خودش بود. آمده بود برای …

… برای نظافت. نمی‌دونم منو شناخت یا نه اما بدون اینکه به نگاه کند رفت و من به فکر فرو رفتم و ممنون شدم از خیلی‌ها بخصوص مادرم.

مامان خوبم ممنون.