در تاریخ شهریور ۳۰م, ۱۳۸۸ بوسیله فاطمه
این روزها بیشتر دلم تنگ میشود حالا که دارم به تولد امسال سیده ملیکا فکر میکنم و عکسهایش را میبینم. کسانی که پارسال بودند اما امسال نیستند.

تولد امسال آقاجان و خانم را در میان جمعمان نخواهیم دید در عوض آدم کوچولویی هست که شادی بزرگمان خواهد بود. علی کوچولو مقدمت پر خیر و برکت باد.
همیشهی دنیا، همین است…. زندگی مثل بازی دستش دهست…باید مدام جای آدمها عوض شود، شاید زیباییش هم به همین باشد، نمیدانم؟؟؟
دورها آوایی است که مرا میخواند …
و چقدر همه ما دلتنگیم از نبود بزرگانمان و جایشان خالی است. به گمانم هیچ چیز جای خالی آنها را پر نم کند. و کوچولوی ناز ما هم البته جای خود را در قلبهای ما دارد. امید که فرزندی نکو شود.